Fund.
Titulli: Asnjëherë Nuk Dorëzohem
Erdhi një verë e nxehtë në qytetin bregdetar të Durrësit. Arti, një djalë me sy të vendosur dhe duar të shënuara nga stërvitja, po përgatitej për garën më të rëndësishme të jetës së tij: një turne lokal i sporteve të kontaktit që do të vendoste nëse do të pranonte ofertën për një kamp treningu jashtë vendit. Ishte mundësia e tij për të dalë nga rrjeta e rutinës dhe për të ndjekur ëndrrën. never back down 2 me titra shqip upd
Për vite, Arti kishte dëgjuar fjalët e trajnerit të tij, Iliri: "Kurrë mos dorëzohesh." Por fjalët nuk mjaftonin kur trupi dhe mendja lodheshin; duhej të provohej dita-ditës. Mëngjeset e hershme, shtatmarrjet, stërvitjet deri në skaj; nata bëhej aleate kur stërvitja vazhdonte nën dritën e dobët të palestrës. Shoku i tij, Besi, shpesh e tërhiqte mënjanë: "Po humbet diçka, Art? Po e ndjen frikën?" Ai përgjigjej gjithmonë me një buzëqeshje të ngushtë: "Jam këtu. Nuk dorëzohem." Ishte mundësia e tij për të dalë nga
Vitet kaluan. Ndonjëherë dështimet riktheshin, por motoja e tyre e përditshme, "Asnjëherë nuk dorëzohem", mbeti e thjeshtë dhe e fuqishme. Ajo nuk ishte një brohoritje e rastit; ishte një zgjedhje për të vazhduar, për të mësuar dhe për të ndihmuar të tjerët të ngrihen. Në një qytet të vogël bregdetar, kur dikush ndiente që kishte humbur rrugën, njerëzit dinin ku të shkonin për një fjali të shkurtër dhe të qartë që do t'u rikthejë forcën: "Mos u dorëzo." Shoku i tij, Besi, shpesh e tërhiqte mënjanë:
Dita e garës erdhi me një erë që frynte fort. Në ring u ngritën konkurrentë të fortë, fytyra me histori dhe kërkesa të ndryshme. Arti kaloi raund pas raundi, por në semifinal humbi balancën nga një goditje e papritur. Zemra i rrihte fuqishëm; dora e tij ishte plot gunga. Në seancën e shkurtër midis raundeve, dëgjoi zërin e brendshëm që i thoshte të ndalte. Traineri i dha një shikim të qetë dhe tha vetëm: "Mos u dorëzo. Mbaje frymën." Arti mbushi mushkëritë dhe u kthye në ring.